De wereld blijft me verbazen

3 weken geleden werd mijn schoonvader opgenomen in het ziekenhuis. Naar we dachten omdat hij verstopte darmen had. Dat was ook zo, maar dat was niet iets waar de doktoren zich erg druk om maakte. Hij had meerdere klachten en er volgde verschillende onderzoeken. Beenmergpunctie, Bronchoscopie, etc. Geen fijne dingen dus. En daarna kun je niets anders doen dan nog wat langer wachten. Op de uitslagen, op wat komen gaat.

Afgelopen zaterdag ben ik in het ziekenhuis geweest. Aangezien mijn schoonvader weinig lucht kreeg en moeite had met praten, heb ik toch besloten Bart te bellen om naar huis te komen. Niet omdat de toestand kritiek was, maar wat nou als die beste man het nog benauwder zou krijgen of helemaal niet meer zou kunnen praten.

Zondag is Bart thuis gekomen. Bij zijn vader langs geweest en daarna naar huis gekomen. Dinsdag zou er een gesprek zijn met de arts, dus zolang zou Bart ook nog thuis blijven. Dinsdag is Bart naar t hoge noorden geweest, maar helaas, geen gesprek met de arts. Woensdag zouden ze meer weten. Aan het eind van de middag was er een afspraak met de dokter. Bart heeft besloten om toch maar een dag langer thuis te blijven en is woensdag wederom naar Groningen geweest.

Nog steeds waren niet alle uitslagen binnen, maar voor zover ze konden zien, was het of longkanker, of lymfeklierkanker. Beide niet echt goed nieuws natuurlijk, maar de kans op genezing was bij lymfeklierkanker nog wel aanwezig.

Vandaag is Bart weer vertrokken. De laatste dagen van zijn torn volmaken. En vandaag kwam ook de definitieve uitslag. Mijn schoonvader heeft een agressieve vorm van longkanker. Chemo is wel mogelijk, maar zal niet leiden tot genezing. Het is aan mijn schoonvader de keuze of hij dat wel of niet wil. Morgen zal hij een gesprek hebben met de longarts over hoe nu verder.

Bart zit aan boord. Hij mag de komende dagen gaan slopen. En ik denk dat hij daar wel blij mee is. Bart is er heel nuchter onder, maar even lomp dingen slopen en in elkaar beuken, zal vast opluchten.

Het is apart om te zien, hoe de mensen om me heen op dit nieuws reageren. De een is heel nuchter, de ander houdt hoop, weer een ander weet niet wat te doen. En ik? Het verbaasd met niet, het raakt me wel degelijk, mijn gevoel en mijn gedachten doen maar wat, maar de logica ontgaat met zo af en toe. Ik wil er zijn voor Bart. Dat vind ik het belangrijkst. Daarna zien we wel weer verder.

De wereld blijft me verbazen.

De uitzondering maakt de regel

Gek is dat. Vroeger woonde ik (1)op een pleintje met veel kinderen. Bij mij in het blok, we noemen het even blok A, woonde een jongen van dezelfde leeftijd (2). Onze ouders waren bevriend en dus wij ook. In het blok aan de linkerkant, blok B, woonde voor mijn gevoel eerst niemand. Later kwam er een gezin wonen met 3 kinderen. 2 meiden en een jongen (3). In blok C tegenover ons, woonde een gezin met 3 kinderen (4), 2 Jongens en een meisje en er woonde een gezin met 2 kinderen, een jongen en een meisje(5). In blok D aan de rechterkant woonde mijn beste vriendin met haar ouders en haar broertje (6) en nog een gezin met een meisje van onze leeftijd en een jonger broertje (7).

Veel kinderen dus om mee te spelen. En dat hebben we ook gedaan, want wij hadden een speeltuin op het pleintje. Inmiddels zijn we ruim 25 jaar verder. We hebben allemaal ons eigen leven. Maar er is wel een hoop veranderd. Ik (1) woonde nog op het pleintje, toen mijn vader overleed. En een paar jaar later zijn mama en ik verhuisd. Weg van het pleintje.

De jongen uit blok A (2), woont er nog steeds, met zijn moeder. Zijn vader niet, want zijn ouders wonen niet meer samen. Ze hebben tegenwoordig een LAT relatie omdat dat voor hun nou eenmaal beter werkt.

In blok B woont niemand meer. Familie (3) is verhuisd naar de woning van familie (5) in het blok tegenover ons.

In blok C woont de jongste zoon van Familie (4) nog steeds in hetzelfde huis. Zijn oudste broer en zijn zus wonen op zich zelf. Zijn vader en moeder zijn al jaren gescheiden. Zijn vader hoort nu bij gezin (5). Zijn moeder is helaas vorig jaar overleden.

Familie (5) is als eerste van het plein vertrokken. Ze zijn verhuisd naar een plek hier ver vandaan, nadat de ouders gescheiden waren, en pas sinds kort heb ik het meisje van dit gezin weer op Facebook gevonden. Familie (3) woont nu in hun huis. Dat wil zeggen; Alle drie de kinderen zijn de deur uit. De ouders waren nog wel bij elkaar, maar de vader is vorige week overleden.

En ook in blok D is een hoop veranderd. De ouders van mijn beste vriendin(6), wonen nog steeds in hetzelfde huis en zijn nog steeds getrouwd. Mijn vriendin een haar broertje wonen allang op zich zelf en er zijn inmiddels al 2 kleinkinderen. Bij familie (7) is het wat anders gelopen. 3 jaar geleden overleed heel plotseling de moeder van het gezin. Zomaar. 2 jaar daarna overleed ook heel plots de vader van het gezin. Ook zomaar. De zoon woont nog in het huis van zijn ouders, de dochter woont al enige tijd op zich zelf en is getrouwd.

7 gezinnen met kinderen, mooi verdeeld over 4 blokken. Zowel gezinnen met maar 1 kind, als gezinnen met 2 of 3 kinderen. Alle kinderen zijn er nog. Maar alleen het gezin van mijn beste vriendin is nog compleet. Een compleet gezin, vader, moeder, 2 kinderen en een hond. Een doorsnee gezin, dat zou de standaard moeten zijn. Toch zijn ze de uitzondering bij ons op het plein. Gek he?! Ik hoop dat ze nog heel lang die uitzondering zullen blijven.

Bedankt en Tot ziens

Vorige week heb ik op mijn werk de ANWB gebeld. Ik had een lekke band.
Een vriendelijk man kwam langs, verwisselde mijn band en klaar is Kees.
In de pauze naar Kwik Fit zodat ik niet met een thuiskomertje naar huis hoefde, maar met een gewone nieuwe band.

Vandaag zou ik na het werk naar huis gaan. Maar wat de auto ook deed, starten deed hij niet.
Dus ik had mezelf er al van beschuldigd licht te laten branden, maar dat was niet zo, de lampen waren uit, ze konden nog wel aan, net als de radio. Dus het was ook geen lege accu. Maar starten deed hij niet.

De ANWB maar weer gebeld. Een uur in de auto zitten wachten (mijn boek uitgelezen) en daar was dezelfde vriendelijke meneer weer. Hij heeft de auto weer aan de praat gekregen en denkt dat het relais van de startmotor niet goed meer is. De auto ook vooral niet uit zetten, dan start hij weer niet. Zo gezegd zo gedaan. Netjes naar huis gereden en de auto achter geparkeerd.

Morgen komt Bart weer thuis. Goed nieuws voor hem, hij mag gelijk weer gaan sleutelen.
Daar wordt hij vast blij van.

Petticoat

Gisteravond werden mijn schoonzusje en ik verrast door mijn schoonmoeder. Ze had kaartjes gekocht voor Petticoat en daar zijn we gezellig met zijn 3-en naar toe geweest. Eerst 's morgens even naar het afzwemmen van Nick en hij is nu de trotse eigenaar van zijn B-diploma.

's middags lekker rustig aan gedaan en om 19.00 richting Groningen. Het was een erg leuke voorstelling, vrolijk, met enige diepgang en erg goed gespeeld door Chantal Janzen en alle anderen. Het verschil tussen het (noord) oosten en het westen van het land kwam duidelijk naar voren. Natuurlijk allemaal wat aangedikt voor de show, maar als je er over na denkt, is er nog steeds een wereld van verschil tussen beide zijde van het land. En dat terwijl er toch maar een relatief kleine afstand tussen zit.

Best apart dat de streek waar je vandaan komt, zo bepalend kan zijn voor wat je in je leven gaat doen en hoe je je leven leeft. Uitzonderingen natuurlijk daar gelaten.

Paris

Stad van de liefde, mooie gebouwen, leuke terrasjes, romantiek, een smeltkroes aan mensen, Parijs heeft het allemaal en meer. En erg belangrijk, Parijs brengt mij Mandy. Afgelopen weekend heb ik er weer even van mogen genieten, samen met Aly vertrok ik vrijdag per vliegtuig naar Parijs. de avond en nacht hebben we bij Manndy doorgebracht. Even weer gezellig samen wat drinken, even bijkletsen en haar huis opnieuw bewonderen na de verbouwing. En het is erg mooi geworden.

Zaterdag zijn Aly en ik de stad in geweest. Lekker rondgewandeld, in de l'open tour bus rondgereden, af en toe wat gedronken of gegeten tussendoor en heerlijk genoten. We zijn naar het museum van Rodin geweest. Erg mooi, alleen erg jammer dat ze het pand zelf zo ontzettend verwaarlozen, want dat is minstens zo de moeite waard.

Zondag nog lekker met Mandy en Aly op stap geweest, langs de Sacre Coeur, Place du Tertre en daarna was het weer tijd om richting station en het vliegveld te gaan. Mama heeft ons op Schiphol opgehaald en Erwin stond hier thuis zijn dame al weer op te wachten. Het was een heerlijk weekend, vol mooie dingen, lieve mensen en het heeft me vele mooie herinneringen meegegeven om nog lang van na te genieten

Ketel

Oud

Hoewel het al weer bijna tijd is om de kachel uit te zetten, ben ik blij met mijn kachel. HEEL blij.
Als je wel eens bij mij thuis geweest bent, heb je waarschijnlijk onze oude ketel wel eens gehoord. Soms is het net alsof hij opstijgt. Maar, dat probleem is inmiddels verholpen. We hebben een nieuwe!!!!! En stil dat ie is..... en echt een verbetering voor de douche.....en hij geeft licht bij zonsondergang :)

Nieuw

Time flies when you're having fun

Er is weer een hoop gaande in mijn leventje. De lente is mijn leven binnengedenderd en heeft gelijk al mijn tijd opgeslokt. De leuke uitjes beginnen weer en al mijn vrije momenten vullen zich gestaag. En ik geniet er dan ook vol op van. Spontane feestjes, lekker een weekendje met mama naar Den Haag, een dagje met Bart op stap om auto’s te kijken, heerlijk genieten van een spontaan etentje met vrienden, een plots opkomende bbq, een weekendje Parijs in het vooruitzicht en bloembakken die zich vullen met mooie fleurige plantjes. Moeder natuur werkt goed mee aan mijn opperbeste stemming en dat maakt het allemaal nog extra leuk.

Vandaag had moeder natuur andere plannen. Om 8 uur vanochtend zou ik mijn was buiten hangen, maar er vielen dikke druppels uit de lucht. Daar wordt de was niet heel veel droger van. Dus was nog maar niet opgehangen en richting Heerenveen gereden. Vanavond alleen thuis omdat Bart naar Sappemeer is, dus in huis ook maar weer eens wat doen. De ramen lappen en even stofzuigen en de was opruimen. Moet lukken, maar natuurlijk ook niet vergeten om met een bak thee lekker op de bank te kruipen voor Grey’s Anatomy. Wat een vervelend vooruitzicht….

Liefde is.... het mooiste dat er is

Hoe mooi is het als mensen elkaar vinden. In een tijd dat het nieuws bol staat van het slechte nieuws, van oorlogen, onrust, rellen, schietpartijen en moorden. In tijden dat mensen te kampen hebben met financiele crisissen, natuurrampen en reorganisaties. Hoe mooi is het dan, dat mensen iemand vinden, waar ze gelukkig mee zijn, waar ze liefde, warmte en geluk vinden.

Hoe jammer is het, dat je je geluk verbergt omdat je niet weet wat anderen er van denken, wat anderen er van zullen zeggen, wat anderen er van vinden. Als je iemand hebt gevonden, bij wie je liefde vindt, bij wie je geluk, geborgenheid en warmte vindt, geniet er dan van. Het komt je toe. Leef er naar en vier je eigen geluk! Er is al ellende genoeg in de wereld.

lente

Wat is er nou lekkerder dan om 's avonds tot een uur of 20.00 buiten aan mijn tuintafel te zitten. Laptopje op tafel en uitzicht op een geweldige zonsondergang. Heerlijk toch. Ik had er zelf niet aan gedacht, maar gelukkig hielp een lieve collega mij aan het idee. Dus gelijk maar even uitgevoerd. Morgen maar weer. Nu de zon onders is, en de wind wakker is, toch maar weer naar binnen. MAAR... ik ga het zeker vaker doen

Hoera

Mijn tuintje komt weer tot leven. Heerlijk. En als ik dan thuiswerk, kan ik er extra van genieten. Als ik het raam uit kijk, kijk ik zo mijn tuintje in

Muziek

Er zijn zoveel liedjes die een bepaald gevoel bij me oproepen. Liedjes met een herinnering, liedjes uit films, liedjes met mooie teksten. Muziek doet een hoop met me. Veel liedjes doen me ook herinneren aan sommige mensen. Gewoon omdat ik het nummer met hun gehoord heb of iets heb meegemaakt waar een liedje bij voor kwam. En veel muziek doet me terug denken aan een bepaalde tijd/periode. Liedjes maken een hoop gevoel los. En soms slaat het helemaal nergens op. Dat wil zeggen, de combi van het liedje, met de persoon waar ik dan aan denk. Maar soms is het ook gewoon heel erg leuk. Ik zal een een voorbeeld geven. Bij I believe I can fly kan ik iedere keer dat ik het hoor, wel zo in tranen uitbarsten. Waarom? Geen idee, dat maakt het liedje bij me los. Ik heb zelfs SpaceJam nog nooit gezien, maar toch doet het wat met me. Er zijn veel mensen, veel herinneringen en veel gebeurtenissen die ik in liedjes kan onderbrengen. Benieuwd? Kijk maar of je naam er bij staat en welk liedje er bij hoort. Veel luister plezier!

Bart, Michel, Ilse, Paul, Rody, Mandy, Andre, Marianne, Suzan, Sicco, Eibert, Sabine, mama, papa, opa, Gido, Laurenca, Andre N, Rafael, Liliana en Jan, Mexico, Saltillo, Esteban, Lijda, Marktplaats, Sigrid, Jeroen, Arjan, Marijke en Janine, ach, zo kan ik nog wel uren doorgaan. Weet je wat, ik ga lekker muziek luisteren.......

April doet wat ie wil

En ik ook. Nadat ik in 2010 menig maal met mijn ziel onder de arm heb gelopen, mezelf diverse malen behoorlijk in de weg heb gezeten en me constant bezighield met de buitenwereld, ben ik nu in april 2011 beland. Zomaar. Niets voor hoeven doen. Ik had wel degelijk een goed voornemen voor 2011: me niet zo druk maken om de rest van de wereld, niet piekeren, maar genieten. En ik moet zeggen; tot nog toe gaat het me goed af. Ik doe de dingen die ik leuk vind om te doen, doe soms ook gewoon lekker helemaal niets en geniet van de leuke en mooie momenten. Lekker op de bank hangen en kroelen met Hauke, gewoon even een uurtje niets doen om dat ene boek uit te kunnen lezen, op het werk lekker mijn gang gaan en me niet te druk maken om alle nieuwe beslissingen die worden genomen, op stap met Bart en/of vrienden als ik daar zin in heb, lekker van de eerste warme zonnestralen genieten. Het gaat goed! Tuurlijk maak ik me best nog wel zorgen om vrienden met wie het niet goed gaat. En ik hoop ook oprecht dat ook hun situatie verbetert en ze zich snel weer beter zullen voelen, maar piekeren over wat anderen denken en doen, laat ik zo veel mogelijk achterwege. April is begonnen, de lente staat voor de deur. Ik heb zoals gewoonlijk nog 100.000 dingen te doen. Maar ik ben er klaar voor. Ik ben gelukkig!

Gewoon en lekker weekend

Een heerlijk druk weekend dat al op vrijdag begon. Eerst naar het locatiefeest van Essent en daarna door naar Lelystad naar Boudewijn de GrootZaterdag naar Emmeloord, naar Meppel naar Pia Douwes als Maria Callas, daarna na de verjaardag van Rene.

Zondag eerst naar Kornwerderzand en daarna herinneringen ophalen van Bart in Harlingen.

Fototijd

Eindelijk heb ik de rust gevonden om eens met wat van mijn foto's aan de slag te gaan. Leuk natuurlijk als je ze maakt, maar als je er verder niets mee doet, raken er een hoop in vergetelheid. Vandaag maar eens aan de gang gegaan met de foto's die ik heb gemaakt toen Liliana en Chio hier waren in december.

We zijn ook naar de Orchideeënhoeve geweest en daar kun je altijd mooie plaatjes schieten.

Heerlijke zomerdagen

Ik kijk er al weer helemaal naar uit, van die heerlijke zomerdagen. Gewoon lekker er op uit en genieten van alles wat je tegen komt. De avonden weer lekker lang en 's avonds heerlijk genieten in de tuin. Ik hoop dit jaar wat vaker tijd te hebben om gewoon lekker buiten in de tuin te genieten, van een vuurtje, een kopje thee, goed gezelschap. Heerlijk.

Deze foto's zijn nog van een uitstapje naar Amsterdam afgelopen augustus.

Water

Ik word er gek van!!!! Een nare herinnering in het verleden - die waarbij ik een waterval langs mijn kamer muur had en die er voor zorgde dat ik 3 maanden zonder plafond in de woonkamer zet - zorgt er voor dat ik nog zeer geregeld bij een regenbui me afvraag of het niet ergens in huis lekt. Ik word er 's nachts soms nog steeds wakker van.

Eergisteren kwam ik thuis in een natte bijkeuken. Een hele grote plas water scheidde mij van de keuken en de rest van het huis. De boel droog gemaakt met een paar handdoeken en gekeken waar het vandaan kwam. De oorzaak leek eenvoudig gevonden. De kachelpijp sluit niet helemaal lekker aan bij de gevel, dus daar drupt een beetje water naar beneden. Bart was er al eens mee bezig geweest, maar kennelijk was het probleem nog niet helemaal verholpen. Wat ik wel enigzins vreemd vond, was de mate van druppen en de hoeveelheid water die op de grond lag. Kwam niet helemaal overeen in mijn gedachte. Vorige week heb ik de kachel bijgevuld en ik kon me toch niet voorstellen dat hij gelijk al het water er weer uit zou gooien.

Gisteren met de kachelpijp gestoeid, maar 's middags wederom een enorme plas water. 's avonds weer gestoeid en vanochtend weer een plas water (nog net zo groot). Vanmiddag weer staan stoeien en vanavond weer diezelfde plas water. Ineens ving mijn oor een drup-drup op. Maar niet daar waar ik stond, bij de kachelpijp. Gezocht en gevonden! De kachelpijp was niet de oorzaak van mijn indoor zwembad.

Van de week zou ik de wasmachine aanzetten, maar er kwam geen water. Heel handig. Ik was na het bijvullen van de kachel vergeten de kraan weer open te draaien. Dus dat heb ik alsnog gedaan en mijn wasmachine kon weer vrolijk aan het werk.

Na het bijvullen van de kachel, heb ik de de wasmaschine weer aangesloten op de kraan, maaaarrr.... niet goed vast gedraaid..... Dus dat heeft gedurende een dag of 3 a 4 constant lopen druppen.

Als ik zo terugdenk, was er vast een reden voor dat ik de kraan nog niet open had gedraaid...DE WASMACHINE MOEST NOG AANGESLOTEN WORDEN!!!

Maargoed, ik ga mijn bijkeuken voor hopelijk de laatste keer droogdweilen en dan mijn bed in. Ik heb het wel weer gehad met al dat water.

Wat....

Wat is liefde?

Wat is houden van?

Hoe kan het dat er niets gebeurd en eigenlijk toch ook zo ontzettend veel.
De dagen vliegen voorbij. Overdag op t werk gaat de tijd mooi vlot. Ik vind het werk leuk en ook de sfeer op de afdeling is erg goed. Ik heb nog steeds een hekel aan het vroege opstaan, maar ik ga iedere dag met plezier naar mijn werk. Er is steeds wel weer iets leuks om naar uit te kijken. Ik krijg allemaal leuke dingen te doen en dat bevalt me prima. "

Ik ben over het algemeen mooi op tijd thuis en heb dan nog even lekker de tijd om wat dingen te doen. En er zijn nog steeds genoeg dingen die liggen te wachten tot ze opgepakt worden. Maar dat komt allemaal vanzelf wel. De grote dingen, de kleinere dingen, ze komen vanzelf een keer aan de beurt. Maar ineens zijn we al weer mooi in januari 2011 beland. De 'winter'is in mijn hoofd al bijna weer voorbij en ik kijk nu al uit naar de mooie voorjaarsdagen waar iedereen zo gelukkig van wordt. Mijn tulpen die het hopelijk goed gaan doen, tijd voor mooie foto's en tijd om te vliegeren. Ik heb er al helemaal zin in.

Bart en ik zijn alweer 10 jaar bij elkaar. Time flies when you're having fun! En dat hebben we zeker. Drukke agenda's vol met leuke dingen, samen veel lol en ik heb al 10 jaar iemand om me heen waar ik heel gelukkig van wordt en die voor me zorgt en me aan het lachen maakt. Heerlijk! En dat het niet zo vanzelfsprekend is, daar ben ik al wel achter. In 2010/2011 zijn in mijn omgeving 5 stellen uit elkaar gegaan. Mensen die ook al tijden bij elkaar waren, maar kennelijk hadden ze niet het geluk dat ik heb. Ik hoop dat ze allemaal snel weer hun eigen padje vinden en mooie momenten tegemoet gaan.

Er staat in 2011 een hoop op de agenda, hij is nu al weer vol aan het lopen met allemaal leuke dingen en vol gezelligheid. Ik hou er wel van. Er gebeurd niet zo veel, maar er gebeurd zo veel!

Volgens mij was ik in mijn vorige leven kat.

2010

In 2010 is er weer een hoop gebeurd.

Gelukkig 2011!

PS, Klik op het plaatje voor een vergroting