Anita Dendermonde

Vanaf het allereerste begin, ben ik een 'goede tijden slechte tijden'-kijker geweest. Dat is ook eigenlijk gebleven tot een jaar of twee terug. In 1992 kwam Anita in de serie en ik heb het altijd wel een leuk typetje gevonden. Vandaag heb ik na lange tijd weer eens een aflevering gezien van GTST. En vandaag was de dag waarin Anita overleed. 5 jaar en 1 dag nadat Guusje Nederhorst in het echte leven is overleden, overleed ook haar virtuele beste vriendin. Roos en Anita.

En ja, ik heb vanavond een mooi potje zitten janken voor de buis. Niet mijn sterkste kant, zulke afleveringen. Net even geneusd op het www om een leuke foto te vinden en allerlei oude beelden flitsten over mijn beeldscherm. Ik heb vaker zitten janken bij GTST. Toen Roos overleed, maar vooral toe Sylvia overleed. Tranen met tuiten. Maar dat was ook wel erg mooi gespeeld.

Vanaf vandaag is ook Anita uit de serie. Er blijven er nog maar een paar over van de oude garde. Maar wat zou het leuk zijn om een aantal nog weer eens terug te zien. Wat is er ook alweer gebeurd met Mark, met Suzan, Petra en Jan, Marieke, Mirjam, Kim, met Mickey en met vele anderen? Misschien moet ik toch maar eens kijken of ik wat oude seizoenen op kan duikelen.

Char

Afgelopen zondag met mijn schoonmoeder naar Char geweest. Nu zijn er vele oordelen over Char, zowel negatief als positief, maar ik ben nog steeds van mening dat je dat pas kunt beoordelen als je het hebt meegemaakt. Bovendien zijn er ook een heleboel mensen vooral heel negatief, maar dat is volgens mij ook vaak berust op de angst voor het onbekende.

"Stel nou dat er geesten zijn die mij de hele tijd in de gaten houden....oehoeheoehoe!".

Persoonlijk heb ik er geen moeite mee. Ik vind het wel een geruststellend idee dat paps over mijn schouder meekijkt wat ik allemaal uitvreet en dat hij af en toe ook even laat weten of hij het er wel of niet mee eens is. Voor mijn trouwdag had ik een persoonlijke deal gesloten met paps. Ik wou zon. En of paps er nu wel of niet wat in te zeggen had, ik had zon. En ik weet van mezelf dat ik vaak in gedachten verzonken ben. Helaas gebeurd dit ook nog wel eens tijdens het berijden van de lange rechte wegen in mijn omgeving. Gelukkig ben ik altijd op tijd weer bij mijn postieven en kan ik de auto netjes op de weg houden. Volgens mij is het paps die een scherper zicht heeft op de weg dan ik, terwijl hij op mijn dashbord vertoeft tijdens mijn ritjes. En ik ben er blij mee.

Het uitstapje naar Char was dan ook een leuk vooruitzicht. Samen met schoonmama op stap en we zien we wat er gebeurd. Eerst nog even wat gegeten bij PANAMA. (samen met Jan de Hoop)

en daarna naar binnen. Wat we meegemaakt hebben, vond ik ronduit indrukwekkend. Het is niet alleen maar het alfabet raden. Ze zoekt wel aan de hand van letters, maar niet zoals de tv vaak doet voorkomen. Het was een paar keer goed raak en ik was zeer onder de indruk. De dame pal voor mij en twee stellen vlak achter mij kregen een reading van haar. Ik helaas niet. Maar ach, wat niet is, kan ooit nog komen. Het is een aardig mens, dat zeker. En of dat wat ze doet echt is of niet, laat ik in het midden. Ik geloof er wel in. En als iemand anders dat niet doet, vind ik het ook prima.

Tijd voor Tijd(schriften)

Vaak loop ik door de supermarkt en neem dan een tijdschrift mee. Gewoon om even lekker door te bladeren. Helaas kom ik vaak niet ver en beland het tijdschrift in de lectuurbak. Die stapel groeit en groeit maar door. Het gevolg? Meerdere hoge stapels half uitgelezen of zelfs nooit ingekeken tijdschriften. Ik ben er maar eens voor gaan zitten. Eén voor één blader ik ze door, lees de interessante stukjes en leg ze op een nieuwe stapel; de oud papier stapel.

Lekker met een kop thee op de bank en een enorme berg papier. Gewoon even neuzen. Heerlijk.

Vanavond mams aan de telefoon en even besproken wat er van de week nog allemaal op de agenda staat. Bakkie doen bij mams, cursus van mijn fototoestel, bakkie doen bij schoonmama, op visite bij opa en oma, naar Char in Amsterdam, uit eten met vriendin M.

Mams blijft stil en vraagt ten slotte; Waarom doe je alles zo kort op elkaar? Waarom verspreid je het niet wat mee? Goeie vraag moeders, die houden we er in. Een paar avonden op de bank om de rest van de tijdschriften door te lezen is nooit weg. Het frappante is dan wel weer, dat deze vraag gesteld wordt door mijn moeder. Je weet wel, die vrouw die nooit thuis is, altijd druk is en overal heen vliegt. Ergens in mijn achterhoofd fladdert iets op over appels en bomen.......

Out of control

Eén van de doelen van een tijdje niet aan het werk zijn, was om nu eindelijk eens de stapel nog-te-doen-dingen in te korten. En langzaamaan wordt die stapel ook steeds kleiner en ook mijn to-do-lijstje wordt beetje bij beetje korter. Het is alleen zo jammer dat het voornamelijk de opruim klussen zijn. Ik heb de beneden verdieping aardig onder controle (al is het nog niet helemaal klaar. Het zou te makkelijk zijn om het in 1x goed te doen en het gelijk af te maken....).

De bovenverdieping is echter een heel ander verhaal. Die heb ik absoluut niet onder controle.

Eén van de mogelijke oorzaken hiervan is wellicht dat alles wat niet op de benedenverdieping thuishoort, door mij systematisch naar boven verbannen wordt. Het liefst naar de overloop. Daar heb ik toch ruimte zat (toch?!). Alleen nu wil het geval dat de overloop inmiddels tsjok en tsjok vol staat. En dus tijd om op te ruimen. Tassen leeghalen (wat is er makkelijk dan alle zooi in een bigshopper gooien en deze boven neer te zetten....), kratten leeghalen (zijn gewoon verstevigde bigshoppers in mijn optiek) en stapels en stapels tijdschriften, boeken en papieren uitzoeken. (gelukkig komen ze in maart weer oud-papier ophalen. Ik ben bang dat het toch een tussentijds ritje Randweg behoeft..).

Ik ben dan ook vanalles tegengekomen. In mijn chaos bleken toch ook de ontbrekende loonstrookjes nog aanwezig te zijn, vele foto's en honderden losse papiertjes. Zelfs de historische kalender van 30-08-1979 ben ik weer tegengekomen. (En ik was toch echt al jaren vergeten dat ik in het bezit was van dat ding. Volgens mij stampt hij nog uit de Bastion tijd..)

Hoe meer ruimte ik krijg boven, hoe minder zin ik heb om het af te maken (vandaar dat ik nu ook achter de pc zit in plaats van op de overloop). Er komen echter al wel weer ideeën binnensurfen wat ik met al die ruimte kan gaan doen. Leuke dingen, waar ik ook echt al wel naar uit kijk, maar op deze wijze kom ik natuurlijk nooit door mijn lijstje heen. 1 ding er af, 2 erbij. It's the story of my life.

Nog even volhouden dus. Aan het eind van de week zit de kliko vol, staat en genoeg oud papier om langs de Randweg te rijden, zijn er hopelijk een aantal dingen op MP verkocht, staat er een doos vol spullen voor de uitverkoop en is mijn overloop weer onder controle.

2009!!!

Allereerst voor iedereen natuurlijk de beste wensen voor 2009.
Ik heb geen goede voornemens, maar wel genoeg leuke plannen. Dus daar hoef ik me dit jaar geen zorgen over te maken. We hebben de feestdagen weer achter de rug, de kerstboom staat weer in de doos naast de trap en de kerstspullen liggen bijna weer op zolder (de bovenverdieping hebben ze al gehaald). Bart is weer fanatiek begonnen aan de Mustang en ik ben al weer lekker bezig geweest voor de meeting op 11 januari in Sonnega.

Het jaar is voor ons goed begonnen. Nu nog 363 dagen om vol te houden. Vast vele dagen met leuke bezigheden, verrassingen en andere gezelligheid. Ik heb er zin in.

PS Wanneer is het weer tijd voor de lente? Heb zin om weer bollen te planten en kijk uit naar de narcissen.

=====< ^^^^>>>> FLITS@#*!

Zag je hem gaan? Het is de tijd. Jeetje wat gaat het hard deze dagen.

Bart heeft voor de zekerheid maar even gevraagd of ik nog wel tijd heb, het is druk, gezellig en ik kom tijd te kort. Gelukkig is het vanaf 1 januari 2009 weer wat rustiger in mijn agenda, dus dat scheelt. De afgelopen week in vogelvlucht?? Naar een feestje van een 65-er, familiebezoek, theeleuten met smitsky, fotoalbum afmaken, winkelen met Joni, naar de tandarts, opruimen, kerstboom opzetten, kamer in kerstsfeer brengen, naar de BINGO in Finsterwolde, logeren in Hoogezand, naar Lelystad om de sleutel weg te brengen (Sleutel van de Citroën was afgebroken), vergadering van de autoclub en nu wachten op manlief die thuis komt. (en die komt een dag later, want ze hebben het vliegtuig gemist). De komende week niet zo heel veel op het programma en daarna staan alle dagen tot 2009 volgepland. Eén ding scheelt, het zijn er niet zo heel veel meer.

Heb ik in de tussentijd wat gemist? Jazeker, het gekwek van oud collega J mis ik in de avonden best wel, tijd om te lezen heb ik de afgelopen week ook gemist en ik ben vergeten een aantal mensen een kaart te sturen. Gelukkig kan ik dat vast nog wel goed maken deze week.

Dus mocht ik jullie niet meer spreken, geniet van de feestdagen en alvast alle goeds voor het nieuwe jaar!

Confetti

Precies een half jaar geleden zijn Bart en ik getrouwd. Een heerlijke dag gehad, vol familie, vrienden en andere lieve bekenden. Precies een half jaar geleden lag ik prins heerlijk in het hotel in Emmeloord in een mooie suite, in een heerlijk schoon bed te slapen na een lange, mooie dag.

Hoe heerlijk schoon dat bed was, bedacht ik me vannacht opnieuw.

Precies een half jaar later, sta ik om 03.45 mijn bed op te maken. Waarom in vredesnaam om 03.45? hoor ik je denken. Heel eenvoudig. Ik begon om 23.00 aan een spelletje dat "Mortimer Becker and the Time Paradox" heet en dat was nogal verslavend. Nu om 03.45 was het spel uitgespeeld en kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn bed vanochtend had afgehaald. Een naar gevolg daarvan is, dat je het bed dan 's avonds ook weer op moet maken.

Maargoed, ik sta dus mijn bed op te maken. Het eerste hoeslaken past met geen mogelijkheid meer om de matras en is door mij vakkundig de gang ingesmeten om voortaan als poetslap door te gaan. Oftewel verbannen naar de schuur. Wat Bart er mee doet, zoekt hij zelf maar uit, maar dat ding komt niet meer op mijn bed. Het tweede hoeslaken ging zonder problemen om de matras (HOERA! Lang leve de hoeslakens van de Leenbakker, net een maat te groot en past dus altijd). Tijdens het hoeslaken-om-het-matras-doen, viel mijn oog op kleurtjes onder het bed. En tot mijn grote ontsteltenis, zie ik ineens allemaal confetti en stukjes ballon onder het bed liggen. Nu ben ik geen model huisvrouw, maar ik ben sinds 06-06-2008 toch echt al een paar keer ook onder het bed geweest met de stofzuiger. En toch speelt er zich onder mijn bed een heus feest af van confetti en ballonstukjes. Waar die nou na een half jaar ineens vandaan komen is me een raadsel. (Nee, niet uit het hoeslaken, want ook die heb ik tussentijds al vaker gebruikt).

Maargoed, ze feesten maar een eind weg daar onder mijn bed, van de week nog maar eens flink stofzuigen daar in het land der eeuwige feesten.

Mijn bed is een rommeltje. Er ligt confetti onder het bed, een heel verkeerd hoeslaken op het bed (zwart bij een mint groen dekbedovertrek) en tot overmaat van ramp, kan ik ook nog eens niet de kussenslopen vinden die bij het dekbedovertrek horen. Maar omdat ik geen zin heb om om 03.45 ook die nog eens op te gaan zoeken, zijn het maar andere geworden. Ik heb mijn lesje geleerd. Maak nooit om 03.45 je bed op, dat komt niet goed. Er gebeuren de raarste dingen zo midden in de nacht.

6 december

En de eerste kerstkaart lag vandaag al in de bus.....

Nu moet ik ook nog gaan bedenken waar ik ze dit jaar ga laten.

Komende week eerst maar eens bedenken waar de kerstboom komt.

5 december net even anders

5 december, pakjesavond. De meeste mensen zoeken elkaar gezellig op en vieren de verjaardag van Sinterklaas. Normaal ben ik één van die mensen. Alleen dit jaar even niet.

Schonezus vroeg al of ik diet jaar weer mee deed met Sinterklaas bij hun. Ik heb afgezegd. Allereerst vind ik het zonde voor de kids om het met een hele grote groep te vieren, want halverwege de avond kan het zo maar zijn dat het genoeg is geweest voor ze. Maar de voornaamste reden is, dat ik al de hele tijd geen zin heb om het te vieren.

Moeders had ook mensen uitgenodigd en ook ik was welkom. Bedankt, maar toch maar nee bedankt. Ik heb vandaag pyjamadag gehouden. Heb heerlijk uitgeslapen tot 12.30, heb geprobeert in contact te komen met mijn lieve vriendinnetje in Frankrijk (helaas is dat mislukt), en toen het buiten donker begon te worden, heb ik mijn nieuwe haard aangezet, de kaarsen aangedaan en ben ik in mijn pyjama op de bank gekropen met een fleece dekentje erbij, wat te drinken en de films "Raise your voice"en "Yours, Mine, Ours". Hauke heeft afwisselend op de bank, het kleed en onder de tafel gelegen en ik heb me prima vermaakt. Geen pakjes, geen Sint, geen Piet, WEL pepernoten, niet in de zak naar Spanje en ook geen roe. Gewoon lekker thuis, op de bank.

Gewoon een hele dag voor mezelf. En gezien al het gedoe deze week met het overlijden van Nelly en van Opa, was het prima zo. Volgend jaar is het weer Sinterklaas. Dus ik zeg nu alvast: Dag Sinterklaasje, dag, dag, dag Zwarte Piet!

Opa

Al jaren heb ik geen eigen opa's en oma's meer. Mijn opa van moeders zijde heb ik nooit gekend en mijn andere grootouders zijn inmiddels ook al weer ruim 10 jaar geleden overleden. Gelukkig heb ik twee opa's en een oma van Bart te leen. Dat wil zeggen, tot nu. Nu slechts nog één opa en één oma. Opa Scholtens is overleden. Hij is 94 jaar oud geworden en dat is toch een zeer respectabele leeftijd.

De eerste keer dat ik bij Opa en Oma Scholtens kwam, werd er voor mij gelijk een kopje koffie ingeschonken. Nu drink ik, zoals de meeste waarschijnlijk wel weten, geen koffie. Ik hou er niet van, nooit gedaan en ik denk ook niet dat het ooit nog zal komen. Maar als je voor het eerst bij de opa en oma van je vriendje binnenkomt, durf je natuurlijk geen nee te zeggen. Dus ik heb keurig mijn kopje leeggedronken. Bart heeft met met een veelbetekenende blik aan zitten kijken en daarna aan opa verteld dat ik niet van koffie hou. En dat heeft opa onthouden!!

Opa Scholtens woonde in Dronten. Niet zo heel ver weg, dus als we in de buurt waren, kon het maar zo zijn dat we even langs gingen in de Regenboog. Eenmaal binnen, kreeg Bart de opdracht om even een kopje thee voor mij te zetten en ik kreeg een knipoog. Want Opa wist nog dat ik geen koffie dronk.

Gelukkig kon Opa afgelopen juni nog even langs komen op onze bruiloft. Dat feestje heeft hij nog mooi mee kunnen maken. Dat zijn verjaardag dit jaar in oktober niet met de hele familie werd gevierd, was al een teken aan de wand. En nu is de dag dan gekomen dat Opa Scholtens er niet meer is. Eindelijk heeft hij rust en eindelijk is hij terug bij Oma. En dat wou hij toch wel erg graag.

Bedankt Opa, voor het lenen. En kalm aan daarboven!
"'t Het nog nooit, nog nooit zo donker west,
Of 't wer altied wel weer licht"

Verhuizen

De hele dag loop ik al heen en weer. Van boven naar beneden en terug en alle meubels gaan de hele kamer door. Hauke wordt er gek van. Iedere keer als ze denkt dat ze ergens rustig kan gaan liggen, kom ik haar plannen verstoren. De meeste spullen staan nu echter op zijn plek en ook de computerkamer is zo goed als af. Eén probleem, nog niet alles heeft een nieuwe plek gevonden. Dus ik ben bang dat ik morgen ook nog wel even bezig ben.

Maar het resultaat zal er zijn en woensdag komen er een heleboel dames keuren, dus ik ben benieuwd.

Mr. Jummy

Al een tijdje doe ik een verwoed poging om Mr. Jummy te bemachtigen. Helaas is hij iedere keer net te snel weg. Nu kreeg ik bericht dat er nieuwe Mr. Jummy's binnen waren bij de postkantoren. Voor de zekerheid nog even gechekt op het www. en er zouden er nog 10 zijn in Lelystad. Gelukkig moest ik daar toch zijn, dus gelijk langs het postkantoor. Wat denk je... Mr. Jummy is op. Helemaal op. "Nou mevrouw in de omgeving hoeft u het echt niet meer te proberen, ze zijn allemaal op.". Vandaag op de site las ik dat er in Wolvega nog 3 moeten zijn. Morgen gelijk even kijken. Dat is mooi een stuk dichterbij.

Mr. Jummy, hold your seat, I'm coming for you!!!

Tijdschriftenbon

Van mijn (ex) collega's heb ik bij het vertrek een hele leuke mand met cadeautjes gekregen en een geweldige bos bloemen. In de mand zaten o.a. een boekenbon (ze hebben me heel wat keertjes in de pauze een boek zien zitten lezen) en een tijdschriftenbon. Wat is dat een leuk cadeau zeg. Ik ben gelijk gaan neuzen en ik kan de komende maanden heerlijk genieten van de "vriendin"en de "nouveau". Heerlijk twee abonnementen uitgezocht en nog tijden lang plezier.

Ik zal vast nog vaak aan mijn collega's terug denken als de tijdschriften op de mat vallen.

BEDANKT!!

Hij komt, hij komt

Nee, niet de Goede Sint (alhoewel die waarschijnlijk ook staat te popelen om mij met een bezoekje te vereren) maar voor het zover is, krijg ik eerst een nieuwe haard.

Had je een oude dan? Nee, dat had ik niet, maar voor mij is hij nog helemaal nieuw.
Vorige week heb ik hem gespot op MP. "Moet je doen" zei Smitsky gelijk.
Toch eerst maar even met Bart overleggen.

"Wordt het dan niet te vol in huis?", "Nee schat, dat valt best mee."
"Is het niets voor Smitsky dan?", "Nee schat, die weet niet of ze hem wel kwijt kan"
Bovendien IK wil hem.
"Ok, doe maar, als ik hem niet mooi vind, kunnen we hem altijd weer op MP zetten."
(YES, YAHOO, JIPPIE!!!!!) Ik ben er helemaal blij mee.

Dinsdag ga ik hem met Melvin ophalen. Dat houdt in dat ik nog 6 dagen de tijd heb om het huis helemaal klaar te maken zodat hij er precies in past.

Een lekker eindje wandelen

Het was gisteren zulk ontzettend lekker weer! Zo lekker koud met een heerlijk zonnetje. Zo lekker dat ik spontaan zin kreeg om het bos in te gaan (dat overkomt me anders nooit). Alleen 1 probleem. Ik had geen zin om alleen te gaan.

Een telefoontje naar Wolvega bood uitkomst. De lady of the house kon helaas niet mee. Die had andere verplchtingen. Maar ik kom wel de hond lenen. Dus eerst naar Wolvega gecruised, hond ingeladen en weer terug gecruised naar het bos. Damon vond het heerlijk. Nou hoor ik wel een stemmen op gaan dat het zo'n ouwe hond wordt, maar zet dat beestje in de sneeuw en hij is weer zo blij als een pup. GEWELDIG!! (Het meest verrassende is misschien nog wel dat ik alleen met een herdershond op stap ben geweest en het geweldig vond. De kenners onder ons, weten dat dit niet geheel voor de hand liggend is).

Ik had mijn camera meegenomen, dus gelijk een aantal leuke foto's kunnen maken. Na onze wandeling weer richting Wolvega vertrokken om Damon thuis te brengen. Daar ook blijven eten en samen gezellig gekeken naar "An inconvenient truth". Best een indrukwekkende film waar ik zeker nog eens over na moet denken.

Kortom, een heerlijke dag, vol onverwachte verrassingen. Slechts één probleem, mijn camera ligt nog in Wolvega. De foto's volgen dus later. Nu gauw even een van The-lady-of-the-house gepikt.

Dag Marktplaats

De laatste uren bij Marktplaats tikken langzaam weg. Nog even dat ene mailtje de deur uit werken, alle follow-up mailtjes aan collegae toevertrouwen, inboxen, sned items en deleted items legen, de site nog eens doorspitten en meer van dat soort standaard handelingen en dan zit mijn tijd op MP er toch echt op. Niet dat ik de site niet meer zal bezoeken, ik handel immers nog steeds op deze site, maar ik werk er niet meer. De vooruitzichten? Boeiend, spannend en nog veel meer.
Ik heb me voor genomen de eerste week lekker rustig aan te doen. Dat wil zeggen; uitslapen, de stapel oude tijdschriften doorlezen en naar het oud papier verhuizen, de enorme stapel nog te lezen boeken verkleinen, de stapel dvd’s die nog gekeken moeten worden wegwerken en dat alles onder het genot van een grote pot thee (of wellicht meer dan 1 pot), de kaarsjes op tafel, een leuk muziekje op de achtergrond (tijdens het lezen, niet tijdens de film) en het gesnurk van mijn lieftallige Hauke op de andere bank (Hoera het vrouwtje is thuis, dus dan kan ik in de kamer op de bank slapen in plaats van boven op bed- hoe zwaar is het leven van een kat?)

Ik kan helaas niet de hele week in de pyjama verblijven. Op maandag heb ik een afspraak staan voor de vibrosaun, op dinsdag moet ik in Marknesse zijn voor een massage en woensdag en donderdag staan de banken klaar voor een half uurtje ontspanning. Maar ik denk dat het wel in mijn “totally-carola” week zal passen. Geen gezeur, geen drukte, geen moeten, alleen maar dat wat ik wil. En daarna, daarna is de agenda alweer aardig gevuld met allerlei dingen die “moeten”.

Dat wil zeggen, ik ‘moet’ nog een paar foto albums maken, ik ‘moet’ nog wat dingen in huis opruimen, ik ‘moet’ nog kerstkaarten schrijven en het allerleukste; ik ‘moet’ nog verder aan de gang met Kiandra. Een date met Adriaan om de website enig leven in te blazen, een date met Gido voor het logo en een date met Paul van het business centre in Zwolle zodat ik straks voor Kiandra een eigen mail adres heb. Zo ‘vervelend’ al die verplichtingen, ik heb er nu al zin in.

Puzzelen

Volgens mij leert ieder kind op de kleuterschool al puzzelen. Eén van de eerste dingen die we daarvan leren is dat je kantstukjes hebt en gewone stukjes. De grootste eigenschap van de kantstukjes is toch dat hij één helemaal gladde zijde heeft, die aan de buitenkant van de puzzel hoort.

Nu ben ik weer begonnen met een legpuzzel. Standaard begin ik dan met de kantstukjes er uit te zoeken en eerst de buitenkant in elkaar te zetten. Nu ben ik bezig met een puzzel van 1000 stukjes. Alle stukjes heb ik in handen gehad. Allemaal vanuit de ene doos in de andere doos gedaan. En toch is het me wederom gelukt om niet alle kantstukjes er in één keer uit te halen. Er ontbraken nog stukjes. Niet één, maar gewoon een stuk of 6 á 7. Ik snap werkelijk waar niet hoe dat kan als je ze allemaal in handen hebt gehad.

Een wollig gevoel

Al een tijdje loop ik te denken hoe ik nou moet benoemen wat het is dat ik voel. En het enige dat in mijn hoofd blijft hangen is dat het een wollig gevoel is. Geen idee of het een bestaand gevoel is en al helemaal geen idee of het ook daadwerkelijk is wat ik voel. Het is zo’n gevoel dat ik heb in de herfst, met alle donkere, natte dagen. Het vooruitzicht van de winter, de kaarsen aan in huis, de verwarming op standje puntlas, mijn warme pyjama, liters thee en warme anijsmelk, sneeuw, hagel, lampjes, kaneel en cranberrie, Sinterklaas, Kerst en ga zo nog maar even door. Ik vind het een wollig gevoel.

Omdat ik nog steeds niet wist of een ‘wollig gevoel’ is wat ik bedoel, toch maar even gegoogeld. En wat denk je, ik ben niet de enige die die term gebruikt.

…“Ik heb de hele dag een beetje met een wollig gevoel in mijn hoofd door het huis gelopen en achter mijn pc gezeten. Er kwam niets zinvols uit mijn handen. Wat ik ook deed mijn gedachten waren er niet bij. Aparte processen zijn dat, de processen die zich in je hoofd en lijf afspelen”…

Een wollig gevoel. Leuk of niet. Je hebt het en zie er maar eens van af te komen.

Een gewaarschuwd mens telt voor 2! - Dus ik smeer hem.

Wat begon als een zonnige zaterdag in de herfst, is inmiddels uitgelopen tot een hersftachtige dag. Letterlijk dan. Buiten schijnt nog steeds het najaarszonnetje, binnen is de kachel opgestookt tot tropische temperaturen. Maar waar ik het nog het meest warm van krijg, is het nieuws van Smitsky.

Nog 2 ½ week en dan ben ik voor het laatst bij MP. El heeft me al gezegd dat ik blij moet zijn dat ik weg ga. Na Blondie Power, Blaauwtje Blog Chick, Bad Bunny en nu Smitsky, zou je haast denken dat scheiden in welke vorm dan ook besmettelijk is.

Dus is het inderdaad maar goed dat ik weg ga. Ik pak mijn biezen, laat de boel de boel, vertrek naar Kuinre en wacht tot Bart straks weer gewoon vanuit Egypte naar huis komt.
Je weet het immers maar nooit, stel dat het wel besmettelijk is.

De consumentenbond

De Consumentenbond is een vereniging in Nederland die opkomt voor de belangen van consumenten. Dit aldus Wikipedia. Nu heb ik laatst al een keer de consumentengids van ze ontvangen, maar daar verder niet naar gekeken. Programma's als opgelicht en kassa zijn niet echt aan mij besteed en de consumentenbond dus ook niet. Iedereen heeft toch zijn eigen ervaring met producten en bedrijven en vaak word je er ook niet vrolijker van.

Wat schertst mijn verbazing; ik ontvang per post een nota van €55,- en of ik die maar even wil betalen. (@!#$%^) WAT?? Waarom? Dus ik heb de telefoon gepakt en ze gebeld. "Een ogenblik geduld u wordt zo spoedig mogelijk geholpen...". "De consumentenbond doet haar uiterste best haar service te verlenen en wil u vragen mee te doen aan een onderzoek over de klanttevredenheid." Waar ken ik dat toch van? Volgens mij is dit bandje ingesproken door dezelfde persoon als bij UPC.

Gelukkig duurt het niet al te lang voor ik daadwerkelijk een in eerste instantie vriendelijke dame aan de telefoon krijg. Netjes uitgelegd dat ik een acceptgiro heb ontvangen, maar dat ik nergens wat van af weet. "U heeft het lidmaatschap zelf aangevraagd mevrouw." Oh ja? Is dat zo? Ik weet nog steeds nergens van. "Wij hebben u de gids ook al toegestuurd en als u die niet wenst te ontvangen, had u dit binnen 7 dagen moeten laten weten. Nu zit u er aan vast. Dan had u geen lid moeten worden." SORRY??? Ik weet nog steeds nergens van, maar moet wel €55,- betalen voor iets waar ik helemaal geen belang bij heb. Lekker is dat. Dat ben ik dus absoluut niet van plan.

Er wordt mij meegedeeld dat ik het abbonnement schriftelijk op kan zeggen, mits ik die 1 week voor afloop doe, anders wordt het automatisch verlengd. Ik kan het ook op de site aangeven. Dat is misschien net zo makkelijk zegt ze nog. Na uiteindelijk opgehangen te hebben (niets wijzer geworden overigens), toch maar eens naar de site http://www.consumentenbond.nl/. Ook hier word je echter niets wijzer. De eerste melding die ik krijg is: Deze site is momenteel niet beschikbaar wegens onderhoudt. Probeert u het op een later tijdstip nog eens.

Ik word gek geloof ik. Kan ik als benadeeld consument ook een klacht indienen tegen de consumentenbond??? En zo ja, waar dan???

Ze krijgen van mij een koude douche.